Je mailbox laat alles tegelijk zien.
Nieuwe mails, oude gesprekken, afgeronde zaken en open eindjes staan naast elkaar. Alles krijgt daardoor dezelfde plek en lijkt dezelfde aandacht te vragen.
Je moet telkens opnieuw bepalen waar je naar kijkt en wat je ermee moet doen.
Dat kost tijd, maar vooral aandacht.
Je kijkt mails nog een keer door, leest opnieuw wat er staat en probeert te bepalen of er nog iets mee moet gebeuren.
Dat gebeurt vaak zonder dat je het doorhebt.